Ode aan Bailey

Diegenen die me persoonlijk kennen, de mijn week in plaatjes lezen of me volgen op Instagram, weten wel dat ik verslingerd ben aan mijn kat Bailey. Ze is lief, eigenwijs, een beetje schrikachtig, trekt het liefst haar eigen plan, kan chillen als een malle, houdt niet van opgetild worden en eist geaaid te worden wanneer het haar uitkomt. Een eigen willetje heeft ze dus wel. Maar misschien ken je nog niet het verhaal van hoe ze mij uitkoos en de enorme verandering die ze daarna heeft doorgemaakt. Vandaag, mijn ode aan Bailey. (behold: cute overload!)

homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted

In 2012 had al de tijdje de wens een kat te nemen. Ik was toen net verhuisd van een kamer naar een mini appartementje met toegang tot een dakterras. Dat vond ik wel geschikt met een kat, de mogelijkheid om ze even naar buiten te laten. Alles buiten was inpandig en op een verdieping, dus ze kon – buitenom op de aangrenzende daken die gelijk waren aan het dak onder mij – nergens heen. Een fijne gedachte.

Op een zaterdagochtend in februari ging ik met mijn moeder naar het dierenasiel in Goes. Ik had gelezen dat ze een heleboel katten hadden. Adopteren kostte me €90,00, maar dan is de kat meteen gecastreerd/gesteriliseerd,  gechipt, hebben inentingen gekregen etc., iets dat je zelf niet voor dat geld kunt laten doen. Ik werd vrij snel verliefd op een grijze druktemaker, wat een tof beestje! Maar dit bleek een echte buitenkat te zijn. Ze hadden zelfs het buitenluik dicht gedaan omdat dat gekke beestje alleen maar de hele dag in de sneeuw lag. Niets voor in mijn appartement helaas.

Na een tijdje rondgekeken te hebben, zag ik een zwart witte kat liggen, op een plank helemaal bovenin het grote hok. Ze keek me recht aan. Ik aaide haar over haar kopje en rug, waarna ze direct op haar zij ging liggen. Maar ze bleef me aankijken. De hele tijd. “Stap eens buiten het hok,” zei mijn moeder. De kat maakte namelijk totaal geen contact met mijn moeder, keek alleen naar mij. Dus stapte ik het hok uit en toen ik even later binnen kwam en keek of ze keek… keek ze zeker naar mij. Ja, ik was uitgekozen door deze kat om haar baasje te worden. Een goede keus volgens de medewerker van het asiel. Ze was een rustige, lieve kat, ideaal voor een appartement. Ze was nog maar 10 dagen binnen, redelijk snel dus dat ze door mij werd meegenomen.

homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted

Bailey nog in het asiel

In de computer bleek ze Speedy te heten, 2 of 3 jaar te zijn en binnengebracht door de buren nadat haar baasjes waren verhuisd. Zo stond het er in elk geval, ik denk namelijk dat het iets anders is gegaan. Maar daar kom ik later op terug. Omdat ik helemaal niet verwacht had dat ik ook direct verliefd zou worden op een kat, had ik nog helemaal geen spulletjes voor de kat gekocht. Ik vulde wat papieren in bij het asiel en zei terug te komen als ik de voorzieningen had gehaald. Gelukkig is de dierenwinkel niet heel ver van het asiel en binnen een half uur was ik terug met een reisbox, kattenbak, eten- en drinkbakje, kattenbak vulling en voer.

homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted

Toen we het hok in gingen om haar in de reisbox te doen, was er net een klein meisje haar aan het aaien. “Deze wil ik,” zei ze tegen haar moeder. “Helaas is ze al van mij,” zei ik terwijl de medewerker van het asiel haar in de box deed. Het meisje keek beteuterd en ik was blij dat we zo vroeg in de ochtend zijn gaan kijken. In de auto was ze best aan het miauwen. Autorijden vind ze overigens tot de dag van vandaag nog steeds niet leuk. Mijn huisje was gelukkig niet zo lang rijden, dus na 10 minuten kon ze alweer uit de box. Heel voorzichtig ging ze overal snuffelen en rondkijken. Mijn moeder en ik besloten haar op haar gemakje de tijd te geven, dus na een paar minuten zijn we zelf de stad in gegaan. Een goed idee, want toen we na een klein uurtje terug kwamen had ze al gegeten, de kattenbak gebruikt en lag ze rustig.

homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted

Kijk haar arrogant kijken! Nee, Bailey houdt niet van foto’s en zeker niet van de flits.

Na verloop van tijd merkte ik dat Bailey – zo heb ik haar die eerste dag genoemd, dit is ook gewijzigd op haar chip – behoorlijk eenkennig was. Ze vond niemand anders dan mij leuk. Zodra ik visite had zat Bailey boven op de trap, maar het liefst helemaal in mijn slaapkamer verstopt. Dit was nog erger als ik bijvoorbeeld een feestje had, dan durfde ze nauwelijks naar beneden te komen waar haar eten, drinken en kattenbak stonden. Iedereen moest dan doodstil blijven zitten, niet praten en zeker niet naar haar kijken. Dan deed ze snel haar behoefte en snelde weer naar boven. Zo zielig! Ook vond ze het verschrikkelijk om opgetild te worden en wilde alleen geaaid worden als zij dat wilde. Ik denk daarom dat ze mishandeld is, want ook bij onverwachte bewegingen of stem verheffen reageert ze heel bang.

homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted

homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted

Maar als ik alleen met haar was had ik nooit problemen. Kwam ze naast me liggen voordat ik ging slapen en drukte ze zich helemaal tegen me aan. Als ik met een fleecedekentje op de bank lag kwam ze op mijn buik liggen en spinde ze van plezier. Ze was ook altijd blij als ik thuis kwam na het werk en begroette me altijd. Ze ging ook graag mee naar de wc haha dan liep ze rondjes om mijn benen en moest ik haar aaien. Omdat mijn geaai dan onvoldoende was, gaf ze ook kopjes aan de wasmachine die naast het toilet in de badkamer stond. Een eigenzinnige kat is ze zeker!

homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted

homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted

homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted

Gelukkig draaide ze in de loop van het jaar wat bij en kwam ze – als er mensen waren die regelmatig kwamen – ook wel even gedag zeggen en liet ze zich heel eventjes aaien. Ze kwam graag buiten, lag op mijn zonnebed of onder een afdakje van de buren die ze had gevonden. Daar lag ze vooral graag als het regende en ik kon haar vanuit het raam gewoon zien zitten.

homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted

homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted  homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted  IMG-20120628-01009

Toen ik Bailey net een jaar had, leerde ik Jochem kennen. Omdat hij ook in de stad woonde, zagen we elkaar al vrij snel dagelijks en omdat zijn bed nou eenmaal heerlijk slaapt (een mega grote boxspring tegenover een goedkoop bed met oud matras en een aantal kapotte latjes op de boven), was ik vaak bij hem te vinden. Op den duur ging ik alleen nog naar huis om Bailey eten en aandacht te geven en schone kleding te pakken. Niet handig, dus al vrij snel besloot ik bij hem in te trekken. Een paar dagen voor de officiële verhuizing nam ik Bailey mee. Zij was het nog niet direct eens met de verhuizing, want nadat we haar uit de reisbox lieten, dook ze tussen de bank en de muur en is daar de eerste twee uur niet vandaan gekomen. Zo sneu vond ik het! Ik begon echt te twijfelen of dit wel de goede keus was. Bailey was wel toegankelijk bij mij thuis voor Jochem, hij heeft zelfs voor haar gezorgd toen ik op vakantie was. Alleen bij hem thuis wonen vond ze toch maar niks…

homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted

Oke, hoe cute is dit? Ze hield gewoon mijn vinger vast met haar pootje!

Ook dit draaide gelukkig bij. Diezelfde avond nog hadden we een groep vrienden over de vloer en kwam ze zelfs over iedereens schoot lopen om gedag te zeggen. Wow, wat een verandering! Dit zou ze in mijn oude huis nooit hebben gedaan. De eerste dagen zat Bailey veel boven, in de logeerkamer of in de badkamer. Uiteindelijk besloten we deze deuren dicht te houden, zodat ze meer beneden ging zitten. Dat hielp en al snel had ze haar plekjes uitgezocht op de grond of onder de tafel op een stoel. Toen we hier een half jaar woonde, mocht ze voor het eerst naar buiten. Spannend! We wonen niet direct aan een grote weg en auto’s kan ze hier voor de deur goed zien aankomen. Maar nieuwsgierig als ze is, ging ze wel steeds verder weg. Soms was ze zelfs de hele dag weg! Geen idee waar ze dan ligt of wat ze uitspookt, maar ik heb een hele blije Bailey. Aangezien we alleen een voordeur hebben, klimt ze via een tafeltje op de vensterbank en gaat dan via het raam naar buiten. Overdag kunnen we die zo openzetten dat ze zich er net in en uit kan proppen.

homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted

homeofdaisies bailey kat poes europese korthaar cat asiel dierenasiel adopteren adopted

Momenteel zit Bailey alweer een paar maanden binnen, omdat het echt te koud is om het raam de hele dag open te zetten. In het begin vond ze dat natuurlijk helemaal niet leuk, maar nu vraagt ze er niet meer om.  Gelukkig voor haar wordt het snel beter weer en kan ze binnenkort dus weer fijn buiten spelen!

homeofdaisies bailey bank

Hebben jullie huisdieren? Heb je ze als baby gehaald of uit het asiel? xo Daisy

Advertenties

2 gedachtes over “Ode aan Bailey

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s